Kotor VarošVijesti

Humanost koja inspiriše: Ivana Prpić (Crveni krst Kotor Varoš)

Vjerovatno mnogi od vas poznaju Ivanu. Živi u Kotor Varošu, aktivna je na mnogim poljima i učestvuje u raznim segmentima društvenog života u gradu. Od ranih srednjoškolskih dana uključila se u borbu da svoj grad i ovo naše društvo učini boljim mjestom: angažovala se i omladinskim aktivizmom u različitim životnim sferama neumorno radila na podizanju svijesti o problemima svojih vršnjaka, uključila se u nevladin sektor, dugo je bila i u glumačkoj postavi Doma kulture “Miro Pejović”. Ove aktivnosti je nisu omele da bude učenik generacije SŠC “Nikola Tesla” i da upiše Mašinski fakultet kao redovan student.

Već 6 godina je član Kluba mladih Crvenog krsta i već 6 puta je darovala krv. Zbog različitih interesovanja i prirodne znatiželje koja je krasi prošla je kroz skoro sve edukacije i mnogobrojna kampove koje su posljednjih godina bile organizovane u strukturi Crvenog krsta. Zato ne iznenađuje podatak da je Ivana Prpić vlasnica jednog neobičnog rekorda: ona ima najveći broj volonterskih sati u Klubu mladih Opštinske organizacije Crvenog krsta Kotor Varoš.

Kad god joj obaveze dozvoljavaju prisutna je na terenu i sa ekipama obilazi korisnike ne bi li im olakšala makar jedan dan. Kad se u februaru desila havarija na zgradi Organizacije danima je bila prva, a ponekad i jedina, koja je dolazila i postavljala samo jedno pitanje “Šta danas radimo?”. Nerijetko se i bez odgovora na ovo pitanje sama prihvatala najtežih i najprljavijih poslova u havarisanom magacinu i zgradi, jer njena želja da se što prije vrati stari sjaj nije mogla da čeka odgovor.

Nakon skoro 3 godine pauze uzrokovane korona-virusom ove godine su organizovana takmičenja ekipa iz prve pomoći. Tri godine nemogućnosti rada sa Podmlatkom i Omladinom su dug period i oštetile su Organizaciju na razne načine: ostali smo bez ekipa koje su imale bilo kakvo iskustvo u pružanju prve pomoći. Ostali smo i bez licenciranih ili bilo kakvih drugih predavača iz ove oblasti. Čudi li, onda, što je Ivana bez imalo oklijevanja i ovaj put podmetnula svoja leđa? Ona je sve svoje iskustvo i znanje stavila na raspolaganje Crvenom krstu Kotor Varoš i bespoštedno se uhvatila u koštac sa veoma kratkim vremenskim rokovima, te je uzela na sebe obavezu da za manje od 2 mjeseca spremi obe ekipe za takmičenje.

Čudi li, onda, što je Ivana uspjela da ekipu Podmlatka koja nikad nije uzela zavoj u ruke, a kamoli nešto drugo, spremi tako dobro i tako uspješno da su na skoro održanom Regionalnom takmičenju osvojili treće mjesto u nevjerovatno jakoj konkurenciji kvalitetnih ekipa prve pomoći? Pa, i ne čudi, zar ne? Takva požrtvovanost i upornost se rijetko viđa. Zato je uspjeh Ivanine djece u ekipi Podmlatka bio siguran i zagarantovan.

Kaže da će još dugo ostati u našoj porodici. Kaže da je pomaganje drugima čini kompletnom. Kaže da bi voljela da i drugi mladi ljudi njenog grada otkriju u sebi ono nešto što svi imamo u svojim dušama: duboko usađen ljudsku potrebu da pomognemo drugom čovjeku.

povezani članci

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana.

Back to top button